Sklasyfikuj wodorki (kwasowe, zasadowy, obojętne) i wodorotlenki (zasadowe, amfoteryczne); napisz równania ich otrzymywania i reakcji.

Sklasyfikować wodorki
Kwasowe, zasadowe, obojętne oraz jonowe wodorki metali (jon H−).
Określić stopień utlenienia wodoru
+I w związkach z niemetalami, −I w wodorkach metali.
Wymienić metody otrzymywania wodorotlenków
Aktywny metal + woda, tlenek zasadowy + woda, strącanie.
Powiązać rozpuszczalność z metodą otrzymywania
Rozpuszczalne — z metalu/tlenku; trudno rozpuszczalne — strąceniowo.
Rozpoznać wodorotlenki amfoteryczne
Al(OH)3, Zn(OH)2 — reakcja z kwasem i z nadmiarem zasady (hydroksokompleks).
Wodorki i wodorotlenki spinają charakter chemiczny z jonami H− i OH−. CKE każe określić stopień utlenienia wodoru, napisać reakcję wodorku z wodą, dobrać metodę otrzymywania wodorotlenku oraz zapisać reakcje amfoteryczne — cząsteczkowo i jonowo skrócone.
Punktacja CKE
Punkty przyznaje się osobno za: stopień utlenienia H, poprawną metodę otrzymywania (z uzasadnieniem rozpuszczalnością), równanie cząsteczkowe oraz jonowe skrócone. Reakcja amfoteryczna wymaga wskazania **nadmiaru** mocnej zasady.
Jak CKE pyta o ten temat?
„Podaj stopień utlenienia H", „napisz reakcję wodorku z wodą", „dobierz metodę otrzymywania wodorotlenku", „zapisz reakcje Al(OH)3".
Na co uważać w zadaniu?
Na jon wodorkowy H− (wodorki metali), rozpuszczalność wodorotlenku i nadmiar zasady przy amfoteryczności.
Najczęstsza pułapka
NH3 to wodorek niemetalu, ale daje **odczyn zasadowy**; a Cu(OH)2 otrzymasz tylko strąceniowo, nie z metalu i wody.
Wodorki różnią się charakterem, bo wodór może występować w różnych środowiskach elektronowych. W wodorkach metali ma stopień utlenienia −I i tworzy jon wodorkowy H−, a w związkach z niemetalami najczęściej +I. Wodorotlenki zawierają jon OH−, ale ich charakter i sposób otrzymywania zależą od kationu metalu i rozpuszczalności związku.
Stopień utlenienia wodoru: +I lub −I
W większości związków (HCl, NH3, H2O) wodór ma +I. W wodorkach metali (NaH, CaH2) ma −I i występuje jako jon H−. To odróżnia HCl (H związany z elektroujemnym Cl) od NaH (H jako anion wodorkowy).
Słownictwo
| Element | Symbol / zapis | Znaczenie |
|---|---|---|
| jon wodorkowy | H− | występuje w jonowych wodorkach metali |
| jon wodorotlenkowy | OH− | odpowiada za zasadowy charakter roztworu |
| stopień utlenienia H | +I lub −I | zależy od rodzaju związku |
| rozpuszczalność | — | decyduje o metodzie otrzymywania wodorotlenku |
| osad | ↓ | trudno rozpuszczalny produkt (strącanie) |
| hydroksokompleks | np. [Al(OH)4]− | produkt reakcji amfoterycznego wodorotlenku z nadmiarem zasady |
Dwie ścieżki: wodorek (wzór → metal/niemetal → stopień utlenienia H → reakcja z wodą → odczyn → charakter) oraz wodorotlenek (wzór → rozpuszczalność → metoda otrzymywania → reakcja z kwasem → reakcja z nadmiarem zasady → charakter). Główna figura łączy obie ścieżki:
Wodorek metalu (jonowy)
NaH, CaH2 — H na −I; z wodą: NaH + H2O → NaOH + H2↑.
Wodorek niemetalu — zasadowy
NH3 + H2O ⇌ NH4+ + OH− (odczyn zasadowy).
Wodorek niemetalu — kwasowy
HCl(aq) → H3O+ + Cl−; H2S(aq) słaby kwas.
Wodorek obojętny
CH4 — w typowych warunkach nie reaguje z wodą.
Wodorotlenek rozpuszczalny
z metalu i wody (2Na + 2H2O → 2NaOH + H2) lub tlenku (CaO + H2O → Ca(OH)2).
Wodorotlenek trudno rozpuszczalny
strąceniowo — Fe3+ + 3OH− → Fe(OH)3↓.
Stopień utlenienia wodoru odróżnia dwie grupy wodorków: w wodorkach metali (NaH, CaH2) H ma −I i jest jonem H−; w związkach z niemetalami (HCl, NH3, CH4) H ma +I. Reakcję wodorku metalu z wodą nazywamy hydrolizą wodorku: CaH2 + 2H2O → Ca(OH)2 + 2H2↑.
Nie każdy tlenek zasadowy reaguje z wodą. Ca(OH)2 i NaOH otrzymasz z tlenku i wody (CaO, Na2O reagują), ale CuO i Fe2O3 nie reagują z wodą — odpowiednie wodorotlenki otrzymuje się strąceniowo.
Rozpuszczalność decyduje o metodzie otrzymywania:
| Wodorotlenek | Rozpuszczalność | Metoda otrzymywania |
|---|---|---|
| NaOH, KOH | dobrze rozpuszczalne | aktywny metal + woda |
| Ca(OH)2 | umiarkowanie | tlenek + woda (CaO + H2O) |
| Fe(OH)3, Cu(OH)2 | trudno rozpuszczalne | strącanie (sól + mocna zasada) |
Amfoteryczność wymaga nadmiaru zasady. Al(OH)3 i Zn(OH)2 reagują i z kwasem, i z nadmiarem mocnej zasady, tworząc hydroksokompleks:
Nazwa substancji ≠ nazwa roztworu
HCl(g) to chlorowodór; kwasowy charakter (kwas chlorowodorowy) dotyczy roztworu wodnego. H2S(g) to siarkowodór; kwas siarkowodorowy to jego roztwór. Zawsze rozróżniaj substancję od roztworu.
WODOREK: ustal metal czy niemetal
Wyznacz stopień utlenienia H
Zapisz reakcję z wodą i odczyn
Przypisz charakter
WODOROTLENEK: określ rozpuszczalność
Dobierz metodę otrzymywania
Sprawdź reakcję z kwasem i z nadmiarem zasady
Zapisz równanie cząsteczkowe i jonowe skrócone
Przykład
Cel: wykazać, że Al(OH)3 reaguje i z kwasem, i z nadmiarem zasady.
Odczynniki: roztwór soli glinu (np. AlCl3), NaOH, HCl.
Procedura:
Obserwacja: osad rozpuszcza się zarówno w kwasie, jak i w nadmiarze zasady.
Równania:
Wniosek: Al(OH)3 ma charakter amfoteryczny — rozpuszcza się w kwasie i w nadmiarze mocnej zasady.
Zadanie. Porównaj NaH, NH3 i CH4: stopień utlenienia H, reakcję z wodą i charakter.
Rozwiązanie krok po kroku
Dwie drogi do odczynu zasadowego
NaH daje zasadowy roztwór, bo jon H− reaguje z wodą, wydzielając H2 i tworząc OH−. NH3 daje zasadowy roztwór, bo wiąże proton wody, uwalniając OH−. Różne mechanizmy, ten sam efekt.
Podaj stopień utlenienia H w NaH.
Model. −I — NaH to wodorek jonowy metalu, wodór występuje jako jon wodorkowy H−.
Zapisz reakcję CaH2 z wodą.
Model. CaH2 + 2H2O → Ca(OH)2 + 2H2↑ (hydroliza wodorku, wydziela się wodór, odczyn zasadowy).
Wyjaśnij zasadowy charakter roztworu amoniaku.
Model. NH3 + H2O ⇌ NH4+ + OH− — amoniak wiąże proton wody, uwalniając jony OH−, które nadają odczyn zasadowy.
Zapisz równanie otrzymywania Ca(OH)2 z CaO.
Model. CaO + H2O → Ca(OH)2 (tlenek zasadowy + woda; Ca(OH)2 jest dostatecznie rozpuszczalny).
Zapisz jonowe równanie strącania Fe(OH)3.
Model. Fe3+ + 3OH− → Fe(OH)3↓ (brunatny osad; Fe(OH)3 trudno rozpuszczalny → metoda strąceniowa).
Wyjaśnij, dlaczego Al(OH)3 jest amfoteryczny.
Model. Reaguje i z kwasem (Al(OH)3 + 3H+ → Al3+ + 3H2O), i z nadmiarem zasady (Al(OH)3 + OH− → [Al(OH)4]−) — dlatego jest amfoteryczny.
Zapisz reakcję Al(OH)3 z nadmiarem NaOH.
Model. Al(OH)3 + NaOH → Na[Al(OH)4]; jonowo: Al(OH)3 + OH− → [Al(OH)4]− (tetrahydroksoglinian). Konieczny nadmiar mocnej zasady.
Dobierz metodę otrzymywania Cu(OH)2 i uzasadnij ją rozpuszczalnością.
Model. Strąceniowo: Cu2+ + 2OH− → Cu(OH)2↓ (niebieski osad). Cu(OH)2 jest trudno rozpuszczalny, a miedź jest mało aktywna — nie da się go otrzymać z metalu/tlenku i wody.
Zawsze przypisuję wodorowi +I.
W wodorkach metali (NaH, CaH2) wodór ma −I (jon H−).
Uważam NH3 za związek kwasowy.
NH3 daje odczyn zasadowy (uwalnia OH−), mimo że to wodorek niemetalu.
Otrzymuję każdy wodorotlenek z metalu i wody.
Trudno rozpuszczalne (Cu(OH)2, Fe(OH)3) — tylko strąceniowo.
Zakładam, że każdy tlenek zasadowy reaguje z wodą.
CuO, Fe2O3 nie reagują z wodą.
Pomijam nadmiar zasady przy amfoteryczności.
[Al(OH)4]− powstaje dopiero z nadmiarem mocnej zasady.
Mylę substancję z roztworem.
HCl(g) to chlorowodór; kwas chlorowodorowy to roztwór wodny.
Nie skracam jonów obserwatorów.
W jonowym skróconym zostają tylko cząstki reagujące.
Stopień utlenienia H
+I lub −I (metal → −I)
Wodorek metalu + woda
→ wodorotlenek + H2↑
Wodorotlenek rozpuszczalny
metal/tlenek + woda
Trudno rozpuszczalny
strącanie (sól + OH−)
Amfoteryczny
kwas i nadmiar zasady → [Al(OH)4]−
Jeśli zapamiętasz jedno
Stopień utlenienia wodoru (+I lub −I) i jon H− klasyfikują wodorki; rozpuszczalność wybiera metodę otrzymywania wodorotlenku, a amfoteryczny reaguje i z kwasem, i z nadmiarem mocnej zasady.
Wodorek
Związek wodoru z pierwiastkiem; charakter zależy od typu pierwiastka.
Jon wodorkowy
Anion H− w jonowych wodorkach metali (H na −I).
Wodorotlenek
Związek metalu z grupą OH−; charakter zasadowy lub amfoteryczny.
Amfoteryczność
Zdolność reakcji z kwasem i z nadmiarem zasady, np. Al(OH)3, Zn(OH)2.
Hydroksokompleks
Produkt reakcji amfoterycznego wodorotlenku z nadmiarem zasady, np. [Al(OH)4]−.
Reakcja strąceniowa
Otrzymywanie trudno rozpuszczalnego wodorotlenku jako osadu (sól + OH−).
Hydroliza wodorku
Reakcja wodorku metalu z wodą, dająca wodorotlenek i H2.
Rozpuszczalność
Cecha decydująca o wyborze metody otrzymywania wodorotlenku.
Utrwal stopień utlenienia H, jon H⁻, trzy metody otrzymywania wodorotlenków, powiązanie z rozpuszczalnością oraz amfoteryczność Al(OH)₃ — a potem sprawdź się jak na egzaminie.
Sprawdzian z lekcji
Zadania: stopień utlenienia H, reakcja wodorku z wodą, dobór metody otrzymywania, reakcje amfoteryczne (cząsteczkowo i jonowo).
Zrób sprawdzianZbiór zadań z chemii
Więcej zadań krok po kroku: wodorki metali, strącanie wodorotlenków, hydroksokompleksy, dobór metody wg rozpuszczalności.
Otwórz zbiór zadańPowtórka do matury
Ten temat na maturze
Podstawa programowa MEN
MEN 2023 / wodorki i wodorotlenkiChemia, dział o wodorkach i wodorotlenkach — klasyfikacja wodorków, stopień utlenienia wodoru, metody otrzymywania wodorotlenków oraz wodorotlenki amfoteryczne i hydroksokompleksy.
Format CKE
matura PP+PR / wodorotlenkiZadania: stopień utlenienia H, reakcja wodorku z wodą, dobór metody otrzymywania (rozpuszczalność), reakcje Al(OH)₃ z kwasem i nadmiarem zasady, jonowo skrócone.
Źródła: MEN — podstawa programowa (wodorki i wodorotlenki); CKE — informator maturalny i arkusze (otrzymywanie i reakcje wodorotlenków); ZPE — Wodorotlenki — budowa i otrzymywanie, Badanie charakteru chemicznego wodorotlenków, Jak powstają hydroksokompleksy?.
W tej lekcji
Teoria
Zadanie