Własności funkcji to sposób szybkiego opisania jej zachowania: gdzie rośnie, gdzie maleje, gdzie przecina oś OX i czy ma symetrię. W zadaniach najczęściej trzeba to odczytać z wykresu albo rozpoznać z prostego wzoru.

Gdy dostajesz wykres funkcji, często nie musisz znać jej wzoru — wystarczy umieć opisać, co się z funkcją dzieje: czy rośnie, czy maleje, gdzie ma miejsce zerowe i czy jest parzysta. To umiejętności bardzo maturalne: w arkuszu dostajesz sam wykres i kilka odpowiedzi do wyboru, a punkty zdobywa ten, kto czyta wykres spokojnie.
Słownictwo
Miejsce zerowe to argument , dla którego (na wykresie: przecięcie z osią ). To argument, a nie punkt .
Monotoniczność mówi, co dzieje się z wartościami, gdy idzie w prawo:
| Własność | Z wykresu |
|---|---|
| rośnie | idąc w prawo, wykres w górę |
| maleje | idąc w prawo, wykres w dół |
| stała | wykres poziomy |
Przedziały monotoniczności zapisujemy po argumentach , nie po wartościach .
Parzystość i nieparzystość (warunek konieczny: dziedzina symetryczna względem zera):
warunek: dziedzina symetryczna względem zera
Najpierw sprawdź, czy dziedzina jest symetryczna względem 0. Bez tego nie orzekamy parzystości.

Co zauważyć: Monotoniczność opisujemy po argumentach x. Miejsce zerowe to argument x, dla którego f(x)=0, a nie punkt na wykresie.
Przykład
Funkcja ma miejsca zerowe oraz — to znaczy i , a na wykresie przecina oś w punktach i . Jeśli od do wykres idzie w górę, funkcja rośnie w ; jeśli potem do idzie w dół, maleje w .
Mini-zadanie: wykres przecina oś w punkcie — jakie jest miejsce zerowe? Odpowiedź: .
Przykład 2 (parzystość ze wzoru). Gdy masz wzór, podstawiasz i porównujesz z :
Uwaga na dziedzinę: nawet , ale z dziedziną , nie jest parzysta — dla liczba nie należy do dziedziny (dziedzina niesymetryczna względem ).
Na poziomie podstawowym monotoniczność tylko odczytujemy z wykresu. Na rozszerzeniu trzeba ją udowodnić ze wzoru.
rozszerzenie: nie odczyt, lecz dowód
Weź dowolne x₁ < x₂
z dziedziny funkcji
Policz f(x₁) − f(x₂)
wstaw wzór i uprość
Oceń znak różnicy
<0 → rosnąca; >0 → malejąca
Zapisz wniosek
np. f(x₁)<f(x₂) ⇒ funkcja rosnąca
Pamiętaj: Startujesz od x₁<x₂ z dziedziny. Można też badać f(x₂)−f(x₁): dla rosnącej wynik dodatni.
Przykład. Udowodnij, że jest rosnąca w . Niech :
Ponieważ , to , czyli . Wniosek: funkcja jest rosnąca.
Przykład
Najczęściej dostajesz wykres i pytania: podaj miejsce zerowe, określ przedziały rosnące, odczytaj, dla jakich funkcja przyjmuje wartości dodatnie, wskaż, czy funkcja jest parzysta.
Wskazówka maturalna: jeśli pytają „dla jakich argumentów" — odpowiadasz przedziałami ; jeśli „jakie wartości" — przedziałami . Miejsce zerowe podajesz jako , nie jako punkt.
Monotoniczność
Informacja, czy funkcja rośnie, maleje albo jest stała na danym przedziale
Funkcja rosnąca
Gdy idziemy w prawo po osi x, wartości funkcji idą w górę
Funkcja malejąca
Gdy idziemy w prawo po osi x, wartości funkcji idą w dół
Miejsce zerowe
Argument x, dla którego f(x)=0
Funkcja parzysta
Funkcja symetryczna względem osi OY; spełnia f(-x)=f(x)
Funkcja nieparzysta
Funkcja symetryczna względem początku układu; spełnia f(-x)=-f(x)
Materiały ZPE
3 materiały