Objętość bryły obrotowej

Gdy wykres funkcji $f(x)$ obraca się wokół osi OX, powstaje bryła obrotowa. Jej objętość to suma nieskończenie cienkich walców o promieniu $f(x)$:

$V=\pi\int_a^b [f(x)]^2\,dx$

Kalkulator przyjmuje $f$ w postaci wielomianu, podnosi go do kwadratu, całkuje i liczy wartość na przedziale $[a,b]$.

Klasyczne wyniki: obrót $f(x)=x$ od $0$ do $h$ daje stożek ($V=\tfrac13\pi h^3$), a $f(x)=r$ (stała) — walec ($V=\pi r^2 h$). To pomost między rachunkiem całkowym a stereometrią.