T² = a³ · okres obiegu z wielkiej półosi

Dla ciał krążących wokół Słońca, gdy a wyrazimy w jednostkach astronomicznych (AU), a T w latach, zachodzi po prostu T² = a³. Np. dla Marsa a ≈ 1,52 AU → T ≈ 1,88 roku.
III prawo Keplera wiąże okres obiegu z wielkością orbity (wielką półosią ). Dla ciał krążących wokół Słońca, gdy wyrazimy w jednostkach astronomicznych (AU), a w latach, przyjmuje ono wyjątkowo prostą postać:
Pełny wzór (dla dowolnego ciała centralnego o masie ):
Dzięki temu, znając rozmiar orbity, wyznaczysz czas obiegu — i odwrotnie. To prawo pozwoliło m.in. „zważyć" Słońce i planety oraz odkrywać egzoplanety.
Bo dobierając jednostki (AU i lata) tak, by dla Ziemi a=1 i T=1, stała 4π²/GM „znika". Dla innych ciał centralnych trzeba użyć pełnego wzoru z masą M.
Połowa najdłuższej średnicy elipsy orbity — średnia odległość ciała od ogniska (np. Słońca). Dla orbity kołowej to po prostu jej promień.