Funkcja to przyporządkowanie: każdemu dozwolonemu x przypisuje dokładnie jedną wartość y. W zadaniach najpierw ustalasz, jakie x wolno podstawić, a potem czytasz lub liczysz wartości funkcji.

Funkcja to jeden z głównych języków matematyki w liceum — później spotkasz funkcję liniową, kwadratową, wykładniczą, trygonometryczną i wiele zadań z wykresami. Najważniejsze: funkcja nie jest tylko wzorem. Można ją podać wzorem, tabelą, zbiorem par albo wykresem. Na sprawdzianie zwykle nie pytają „co to jest funkcja?", tylko każą sprawdzić, czy coś jest funkcją, wyznaczyć dziedzinę albo odczytać wartość z wykresu.
Słownictwo
Funkcja to przyporządkowanie, które każdemu argumentowi z dziedziny przypisuje dokładnie jedną wartość:
Trzy zbiory, których nie wolno mylić:
| Pojęcie | Symbol | Co oznacza |
|---|---|---|
| Dziedzina | (czyli ) | argumenty, które wolno podstawić |
| Przeciwdziedzina | zbiór, do którego mają należeć wartości | |
| Zbiór wartości | wartości realnie osiągane; zawsze |
Argument vs wartość: argument to (wejście), wartość to (wynik). Punkt wykresu zapisujemy — najpierw poziomo , potem pionowo .
jeden argument → dokładnie jedna wartość
x — argument z dziedziny X
wejście, musi być dozwolone
reguła funkcji f
przetwarza argument
f(x) — wartość w Y
wynik: dokładnie jeden dla danego x
Zapamiętaj: Dla jednego x może wyjść tylko jeden y. Ale różne x mogą mieć tę samą wartość — to nadal funkcja.
Funkcję można zapisać na cztery sposoby: wzorem, tabelą, zbiorem par uporządkowanych albo wykresem.
Wzorzec

Co zauważyć: Jeden argument x → dokładnie jedna wartość f(x). Dziedzina D_f to możliwe argumenty x, a zbiór wartości W_f to faktycznie otrzymane wartości y (D_f ≠ W_f).
jeden argument nie może mieć dwóch wartości
Zbiór par
sprawdź • czy żaden x nie powtarza się z różnym y
Tabela lub wzór
jednemu x odpowiada dokładnie jedna wartość f(x)
Wykres — test pionowej prostej
pionowa prosta może przeciąć wykres najwyżej RAZ
Uwaga
różne x z tą samą wartością y to nadal funkcja
Pamiętaj: Definicja: każdemu x z dziedziny odpowiada dokładnie jedna wartość. Dwa różne y dla jednego x łamią definicję.
Przykład
Przykład 1 (punkt na wykresie). Dla sprawdź, czy leży na wykresie. Bierzemy :
Druga współrzędna to , więc punkt należy do wykresu.
Przykład 2 (czy to funkcja?). Zbiór par nie jest funkcją, bo argument ma dwie różne wartości: i .
Przykład 3 (tabela).
| 1 | 2 | 3 | |
|---|---|---|---|
| 4 | 4 | 7 |
To jest funkcja — różne argumenty mogą mieć tę samą wartość ( jest dozwolone).
Przykład 4 (przeciwdziedzina vs zbiór wartości). Niech , przy czym , , . Wtedy dziedzina , przeciwdziedzina , ale zbiór wartości to tylko realnie osiągane: . Widać , lecz — przeciwdziedzina bywa większa niż zbiór wartości.
Mini-zadanie: dla sprawdź, czy leży na wykresie. Odpowiedź: nie, bo .
Przykład
Na poziomie podstawowym funkcja bardzo często pojawia się jako wykres: pytanie o dziedzinę, zbiór wartości, miejsce zerowe, wartość największą lub najmniejszą albo o . Schemat odczytu: znajdź na osi poziomej → idź pionowo do wykresu → odczytaj z osi pionowej. Miejsca zerowe to punkty przecięcia z osią .
Wskazówka maturalna: z wykresu najpierw czytaj (oś pozioma), potem (oś pionowa). Nie wymyślaj wzoru funkcji, jeśli zadanie wymaga tylko odczytu z wykresu.
Funkcja
Przyporządkowanie, które każdemu dozwolonemu x daje dokładnie jedną wartość y
Dziedzina
Zbiór argumentów x, które wolno wstawić do funkcji
Wartość funkcji
Wynik działania funkcji dla danego argumentu, czyli y albo f(x)
Wykres funkcji
Zbiór punktów (x,y), które pokazują wartości funkcji na układzie współrzędnych
Argument
Liczba x, którą podstawiasz do funkcji
Przeciwdziedzina
Zbiór, w którym szukamy możliwych wartości funkcji
Materiały ZPE
4 materiałyPowtórka do matury
Ten temat na maturze