Pole między wykresami liczysz jako całkę z funkcji górnej minus dolnej na odpowiednim przedziale. Najważniejsze jest najpierw znaleźć punkty przecięcia i ustalić, który wykres jest wyżej.

To najbardziej praktyczne zastosowanie całek: masz dwa wykresy i liczysz pole obszaru między nimi. Zadanie wygląda geometrycznie, ale rozwiązanie jest algebraiczne. To klasyczne zastosowanie całki oznaczonej.
Słownictwo
Pole między wykresami to suma pionowych odległości między funkcjami — dlatego zawsze odejmujesz funkcję dolną od górnej.
Jeśli na przedziale funkcja jest wyżej niż (czyli ):
Największy błąd: uczeń zaczyna całkować, zanim ustali granice i kolejność funkcji. Zakładamy przy tym, że są ciągłe na , a obszar jest zamknięty — ograniczony wykresami (przez punkty przecięcia) albo dodatkowo prostymi , . Granice całkowania biorą się więc z przecięć lub z zadanych prostych; nawet przy zadanych granicach sprawdź, czy funkcje nie przecinają się wewnątrz przedziału (wtedy rozbij).
📐 Wzór ogólny: — wartość bezwzględna gwarantuje, że pole jest dodatnie niezależnie od kolejności funkcji.
✅ W praktyce: gdy na przedziale znasz kolejność (), opuszczasz moduł: . Przy zmianie kolejności — rozbij przedział.
Pole pod funkcją vs pole między dwiema:
| Pole pod jedną funkcją | Pole między dwiema | |
|---|---|---|
| Wzór | (gdy ) | |
| Co liczysz | odległość od osi | pionową odległość między krzywymi |
Co zauważyć: P = ∫ (górna − dolna) dx. Nie całkuj, zanim nie ustalisz kolejności funkcji na przedziale.
Przykład
Przykład 1. f(x)=4-x^2 , g(x)=x+2 .
Przykład
- „Górna − dolna" bez sprawdzenia, która górna. Użyj punktu testowego — kolejność funkcji może się zmienić.
W pełnym kursie analizy zadanie ma kilka etapów: równanie przecięcia → funkcja górna → całka. Nawet bez dokończenia rachunków punkty są za poprawne ustawienie całki P=\int a^b(\text{górna}-\text{dolna})\,dx .
Pole między wykresami
Pole obszaru ograniczonego przez dwa wykresy funkcji.
Funkcja górna
Funkcja, której wykres leży wyżej na danym przedziale.
Funkcja dolna
Funkcja, której wykres leży niżej na danym przedziale.
Punkty przecięcia
Rozwiązania równania f(x)=g(x); często wyznaczają granice całkowania.
Rozbicie przedziału
Podział zadania na części, gdy wykresy przecinają się kilka razy albo zmienia się funkcja górna.
Całka z różnicy funkcji
Wzór P=∫(górna−dolna)dx używany do pola między wykresami.
Materiały ZPE
3 materiałyPowtórka do matury
Ten temat na maturze