W zadaniach z funkcji najpierw patrzysz na wykres jak na mapę: gdzie zaczyna się i kończy, gdzie przecina osie, gdzie rośnie, a gdzie maleje. Większość punktów tracisz nie przez trudne obliczenia, tylko przez zły odczyt końców przedziałów i wartości z osi.

W zadaniach o funkcjach CKE często daje wykres i pyta nie o teorię, tylko o odczytanie informacji: podaj dziedzinę, zbiór wartości, miejsca zerowe, , argumenty dla których , przedziały monotoniczności, wartość największą/najmniejszą, znak funkcji.
Poziom: matura podstawowa. Na PR te same odczyty wracają przy złożeniach, trygonometrii i analizie z pochodną.
Słownictwo
| Z osi (poziomej) | Z osi (pionowej) |
|---|---|
| dziedzina — gdzie wykres istnieje | zbiór wartości — jakie są osiągane |
| miejsca zerowe — przecięcia z osią | wartość największa/najmniejsza — najwyższy/najniższy |
| argumenty dla | wartość (po znalezieniu ) |
Nie zgaduj z pamięci — w zadaniu z wykresem wszystko musi wynikać z obrazka.
Przykład
Z wykresu odczytujemy: D f=[-3,5],\qquad Z f=[-2,3] f(x)=0 \iff x=-1\ \text{lub}\ x=4 \qquad f {\max}=3\ \text{dla}\ x=1,\quad f {\min}=-2\ \text{dla}\ x=5 f(x) 0 \iff x\in[-3,-1)\cup(-1,4) Uwaga: miejsca zerowe to argumenty x=-1 i x=4 (nie punkty (-1,0) , …
Przykład
- Mylenie argumentu z wartością. f(2)=5 znaczy: dla x=2 wartość to 5 .
Jeden wykres może sprawdzać kilka pojęć naraz: dziedzina, wartości, zera, f(a) , monotoniczność, znak. Klucz: czytaj z właściwej osi, pilnuj końców przedziałów i nie myl argumentu z wartością.
Dziedzina
Zbiór argumentów x, dla których funkcja w ogóle jest określona
Zbiór wartości
Zbiór wszystkich wyników y, które funkcja może przyjąć
Miejsce zerowe
Argument x, dla którego wykres przecina oś x, czyli f(x)=0
Monotoniczność
Informacja, gdzie funkcja rośnie, maleje albo jest stała
Wartość funkcji
Liczba y otrzymana po podstawieniu konkretnego argumentu x
Wartości dodatnie funkcji
Te fragmenty dziedziny, dla których wykres leży nad osią x
Materiały ZPE
3 materiałyMateriał z klas 1–4
Skąd znasz ten materiał