Przekształcenia wykresów są proste, jeśli pamiętasz jedną zasadę: zmiana przy całej funkcji działa na y, a zmiana przy x działa poziomo i często odwrotnie niż intuicja. Najwięcej błędów jest przy f(x−a) i f(x)+b.

W zadaniach o przekształceniach wykresów CKE sprawdza, czy umiesz przewidzieć, jak zmieni się wykres po dodaniu liczby, zmianie znaku albo przesunięciu argumentu — i potem odczytać nową dziedzinę, miejsca zerowe lub wartości.
Poziom: matura podstawowa; na PR te reguły są niezbędne przy funkcjach trygonometrycznych, wykładniczych, logarytmicznych i analizie wykresów.
Słownictwo
| Nowa funkcja | Co dzieje się z wykresem? |
|---|---|
| przesunięcie w górę o | |
| przesunięcie w dół o | |
| przesunięcie w prawo o | |
| przesunięcie w lewo o | |
| odbicie względem osi | |
| odbicie względem osi |
(W tabeli przyjmujemy — wtedy kierunki są jak opisano; dla kierunek przesunięcia odwraca się.)
![Wykres bazowy f, g(x)=f(x-3)+2 przesunięty o wektor [3,2] oraz h(x)=-f(x) odbity względem osi OX; panel z regułą (x,y)→(x+3,y+2)](/images/lessons/figures/MAT_M_3_2_figure_transformations.webp)
Wzór zbiorczy. Złożenie przesunięć zapisujesz jako : wykres przesuwasz o wektor , więc każdy punkt , a dziedzina (pionowe nie zmienia dziedziny).
Słownictwo
| Zmiana poza (na wartości ) | Zmiana w argumencie |
|---|---|
| , | , |
| ruch pionowy / odbicie wzgl. | ruch poziomy / odbicie wzgl. |
| działa zgodnie z intuicją | działa odwrotnie (znak przeciwny) |
Najważniejsze ostrzeżenie: zmiana przy działa odwrotnie. to przesunięcie w prawo o , a w lewo o .
1. Rozpoznaj bazowy wykres y=f(x) .
Przykład
Przykład 1 (miejsce zerowe). f ma miejsce zerowe x=2 .
Dla g(x)=-f(x-2)+3 wykonujesz trzy kroki kolejno: przesuń w prawo o 2 ( f(x-2) ), odbij względem OX ( -f(x-2) ), przesuń w górę o 3 ( +3 ). Punkt (a,b) z wykresu f przechodzi w (a+2,\,-b+3) .
Przykład
- f(x-3) przesuwane w lewo. Najczęstszy błąd — f(x-a) to przesunięcie w prawo o a (zmiana przy x działa odwrotnie).
Typowo: „na podstawie wykresu f wskaż wykres g(x)=f(x-2)+1 ", podaj dziedzinę/miejsca zerowe po przesunięciu albo dopasuj wzór do przekształcenia. Klucz: rozpoznaj, czy zmiana jest poza f czy w argumencie, i pamiętaj o odwrotnym kierunku przy x .
Przesunięcie pionowe
Zmiana wykresu w górę lub w dół, np. f(x)+a
Przesunięcie poziome
Zmiana wykresu w lewo lub w prawo, np. f(x−a) albo f(x+a)
Symetria względem osi OX
Odbicie wykresu przez zmianę wartości y na przeciwne, czyli y=-f(x)
Symetria względem osi OY
Odbicie wykresu przez zmianę argumentu x na przeciwny, czyli y=f(-x)
Nowa dziedzina
Dziedzina po przesunięciu lub odbiciu wykresu
Materiały ZPE
3 materiały