Laozi

Laozi (Lao-cy, żył prawdopodobnie w VI wieku p.n.e.) to legendarny chiński mędrzec, uważany za twórcę taoizmu — jednej z głównych tradycji myśli chińskiej. Przypisuje mu się autorstwo księgi „Tao Te Ching”.

Jego nauka opiera się na pojęciu Tao, czyli „Drogi” — pierwotnego, naturalnego porządku wszechświata. Mądrość, według Laoziego, polega na tym, by żyć w zgodzie z tym porządkiem, zamiast mu się przeciwstawiać.

Głosił zasadę wu wei — „działania przez niedziałanie”. Nie chodzi w niej o bierność, lecz o powstrzymanie się od gwałtownego, wymuszonego działania i podążanie za naturalnym biegiem rzeczy, niczym woda opływająca przeszkody.

O samym Laozim wiemy niewiele pewnego — jest postacią na wpół legendarną. Jego myśl wywarła jednak ogromny wpływ na filozofię, duchowość i sztukę całego Dalekiego Wschodu, uzupełniając nauki Konfucjusza.