Ernest Rutherford
odkrycie jądra atomowego; fizyka jądrowa
Biografia
Ernest Rutherford (1871–1937) to fizyk pochodzący z Nowej Zelandii, działający głównie w Wielkiej Brytanii, nazywany „ojcem fizyki jądrowej”. W 1908 roku otrzymał Nagrodę Nobla — z chemii, choć uważał się za fizyka.
Badając promieniotwórczość, rozróżnił i nazwał promieniowanie alfa i beta. Jego najsłynniejsze doświadczenie polegało na ostrzeliwaniu cienkiej złotej folii cząstkami alfa. Wyniki dowiodły, że atom ma maleńkie, gęste, dodatnio naładowane jądro — tak powstał planetarny model atomu.
Później dokonał pierwszej w historii sztucznej przemiany pierwiastka, rozbijając jądro azotu, i odkrył proton. Zapoczątkował tym epokę fizyki jądrowej.
Był też znakomitym nauczycielem — spod jego skrzydeł wyszło kilkunastu przyszłych noblistów. Na jego cześć nazwano pierwiastek rutherford.
Oś życia
- 1871Narodziny w Nowej Zelandii.
- 1908Nagroda Nobla z chemii.
- 1911Doświadczenie ze złotą folią — odkrycie jądra atomowego.
- 1919Pierwsza sztuczna przemiana jądrowa; odkrycie protonu.
- 1937Śmierć.
- promieniotwórczośćRozróżnienie promieniowania alfa i beta.
- modelPlanetarny model atomu.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Doświadczenie ze złotą folią ujawniło jądro atomowe — Rutherford otworzył epokę fizyki jądrowej, rozwiniętą przez Bohra.