
poetka, Nobel
Wisława Szymborska (1923–2012) to polska poetka, laureatka Nagrody Nobla z 1996 roku i jedna z najbardziej cenionych poetek na świecie. Jej wiersze łączą prostotę z głębią i przewrotnym humorem.
Pisała o rzeczach pozornie zwyczajnych — cebuli, kocie, ziarnku piasku — by przez nie dotknąć wielkich pytań o życie, przemijanie i miejsce człowieka w świecie. Robiła to z ironiczną precyzją i lekkością, dzięki którym jej poezję rozumie i kocha bardzo wielu czytelników.
Jej dorobek jest stosunkowo niewielki, ale niezwykle dopracowany — Szymborska słynęła z surowej autokrytyki i skromności. Do najsłynniejszych wierszy należą „Nic dwa razy” oraz „Kot w pustym mieszkaniu”.
W 1996 roku otrzymała Nagrodę Nobla za poezję, która z ironiczną precyzją ukazuje ludzką rzeczywistość. Pozostała skromna i niechętna rozgłosowi, a jej twórczość należy do najjaśniejszych punktów polskiej literatury.

Jak idee się łączą: W prostych wierszach zawierała głębokie pytania — jej Nobel z 1996 r. potwierdził rangę polskiej poezji.
Polską poetką, laureatką literackiej Nagrody Nobla.
W 1996 roku.
Ironią, precyzją i mądrością ukrytą w prostocie.