Pierwsza prędkość kosmiczna to najmniejsza prędkość, jaką trzeba nadać ciału tuż przy powierzchni planety (lub innego ciała niebieskiego), aby weszło na kołową orbitę wokół niej — stało się satelitą — zamiast spaść z powrotem na powierzchnię.
Oznaczenia
vI
pierwsza prędkość kosmiczna
[m/s]
G
stała grawitacji (≈6,67⋅10−11)
[N·m²/kg²]
M
masa ciała centralnego (np. planety)
[kg]
R
promień orbity (przy powierzchni ≈ promień planety)
[m]
Wyjaśnienie
Na orbicie kołowej siła grawitacji pełni rolę siły dośrodkowej. Przyrównujemy je: R2GMm=Rmv2. Masa satelity m się skraca, zostaje v2=RGM, czyli vI=RGM. Wniosek: pierwsza prędkość kosmiczna NIE zależy od masy satelity.
Kiedy stosować
Dla ruchu po orbicie kołowej tuż nad powierzchnią (R≈ promień planety). Dla Ziemi vI≈7,9 km/s (≈ 7900 m/s). Równoważnie można liczyć vI=gR, bo g=R2GM.
Przykład
Oblicz pierwszą prędkość kosmiczną dla Ziemi.
PodstawienieM=5,97⋅1024 kg, R=6,37⋅106 m, G=6,67⋅10−11.
WynikvI=6,37⋅1066,67⋅10−11⋅5,97⋅1024≈7,9⋅103 m/s ≈ 7,9 km/s.