J. Robert Oppenheimer
Kierownik naukowy projektu Manhattan.
Biografia
J. Robert Oppenheimer (1904–1967) to amerykański fizyk teoretyczny, kierownik naukowy projektu Manhattan, nazywany „ojcem bomby atomowej”. Jego życie stało się symbolem dylematu między nauką a odpowiedzialnością za jej owoce.
W czasie II wojny światowej poprowadził zespół najwybitniejszych uczonych, którzy w tajnym ośrodku Los Alamos zbudowali pierwszą broń jądrową. W 1945 roku przeprowadzono jej pierwszą próbę.
Gdy bomby zrzucone na Hiroszimę i Nagasaki zabiły dziesiątki tysięcy ludzi, Oppenheimer przeżył głęboki wstrząs moralny. Sam przywoływał wtedy słowa: „Stałem się śmiercią, niszczycielem światów”.
Po wojnie stał się przeciwnikiem dalszego zbrojenia jądrowego, za co w czasach maccartyzmu został odsunięty od tajnych badań i publicznie napiętnowany. Jego los pokazuje, jak ciężka bywa odpowiedzialność uczonego za skutki własnych odkryć.
Oś życia
- 1904Narodziny w Nowym Jorku (USA).
- 1945Pierwsza próba bomby atomowej.
- 1967Śmierć.
- fizykaWybitne prace w fizyce teoretycznej.
- Los AlamosKierownictwo naukowe projektu Manhattan.
- rozterkiMoralne rozterki po użyciu bomb.
- maccartyzmSprzeciw wobec broni jądrowej i prześladowania.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Oppenheimer, „ojciec bomby atomowej” (Manhattan), po Hiroszimie stał się przeciwnikiem zbrojeń jądrowych — symbol dylematu nauki i odpowiedzialności.