Enrico Fermi
Pierwszy reaktor jądrowy; teoria oddziaływań słabych.
Biografia
Enrico Fermi (1901–1954) to włoski fizyk, jeden z twórców fizyki jądrowej. W 1938 roku otrzymał Nagrodę Nobla, a cztery lata później zbudował pierwszy w historii reaktor jądrowy.
Był postacią niezwykłą, bo błyszczał zarówno w teorii, jak i w eksperymencie — połączenie rzadkie wśród uczonych. Opracował teorię jednego z podstawowych oddziaływań w przyrodzie i prowadził przełomowe badania nad rozszczepieniem jąder atomowych.
W 1942 roku w Chicago uruchomił pierwszą kontrolowaną reakcję łańcuchową — moment, który otworzył erę atomową. Brał później udział w projekcie Manhattan, w ramach którego powstała bomba atomowa.
Przed faszystowskimi Włochami wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Jego dorobek upamiętniają nazwy pierwiastka ferm i całej klasy cząstek zwanych „fermionami”.
Oś życia
- 1901Narodziny w Rzymie (Włochy).
- 1938Nagroda Nobla; emigracja do USA.
- 1942Pierwszy kontrolowany reaktor jądrowy.
- 1954Śmierć.
- teoria + eksperymentBłyskotliwe prace teoretyczne i eksperymentalne.
- rozszczepienieBadania nad rozszczepieniem jądra.
- ManhattanUdział w projekcie bomby atomowej.
Poprzednicy i kontynuatorzy
Jak idee się łączą: Fermi — mistrz teorii i eksperymentu — zbudował pierwszy reaktor jądrowy (1942) i otworzył erę atomową; jego imię nosi pierwiastek ferm i „fermiony”.