ZZE, wahadło matematyczne i oscylator sprężynowy

Zastosować ZZE: Ek1 + Ep1 = Ek2 + Ep2
do zadań bez tarcia
Obliczyć stratę energii przy tarciu
ΔEm = −·Δx
Wyznaczyć okres wahadła matematycznego
T = 2π√(L/g) i zaplanować pomiar g
Wyznaczyć okres oscylatora sprężynowego
T = 2π√(m/k)
Obliczyć sprawność maszyny
η = / (lub /)
ZZE jest ulubionym narzędziem CKE — znacznie szybsze niż kinematyka, bo omija t i a. Pojawia się w zadaniach z ślizgawkami, kulami na sznurku, wahadłami, sprężynami. Na PR obowiązkowe jest zadanie doświadczalne z wahadłem lub sprężyną.
Najważniejsza idea
ZZE pomija czas i przyspieszenie — wystarczą stany początkowy i końcowy. Zadanie, które kinematyką zajmuje 5 kroków, energetycznie rozwiązujesz w 2 krokach.
Huśtawka: na górze zatrzymuje się (Ek = 0, Ep = max), na dole pędzi (Ek = max, Ep = 0). Suma zawsze taka sama — energia przełącza się między kinetyczną a potencjalną. Gdyby nie tarcie i opór powietrza, huśtałaby się wiecznie.
ZZE bez tarcia
Em = Ek + Ep = const. Ek1 + Ep1 = Ek2 + Ep2. Wybierz dwa stany układu i wyraź energię w każdym.
ZZE z tarciem
Em2 = Em1 − . Energia nie znika — zamienia się na ciepło. = ·Δx = ·N·Δx.
Wahadło i sprężyna
T = 2π√(L/g) — niezależne od masy i amplitudy (dla małych α). T = 2π√(m/k) — niezależne od amplitudy, rośnie z m, maleje z k.
ZZE
Ek, Ep, Esp [J], [J]
Em = Ek+Ep+Esp; = ·Δs < 0
Oscylacje
T [s], f [Hz], L [m], k [N/m]
T = 2π√(L/g) lub 2π√(m/k); f = 1/T
Zapamiętaj
Wahadło: T zależy tylko od L i g — nie od masy i amplitudy (dla małych α < 15°). Sprężyna: T zależy od m i k — nie od amplitudy. Obie cechy: izochornizm (stały okres).
Szybka zasada
ZZE dla układu bez tarcia: Ek1 + Ep1 + Esp1 = Ek2 + Ep2 + Esp2. Ustal poziom h = 0, zapisz energię w stanie 1 (często v = 0 lub h = 0) i stanie 2 (szukane). Jedno równanie z jedną niewiadomą.
Szybka zasada
ZZE z tarciem: Em2 = Em1 − ·Δs. Strata energii = ciepło wydzielone przez tarcie. Skrótowo (dla porównania energii mechanicznej w dwóch określonych stanach): η = Em2/Em1 = 1 − (·Δs)/Em1.
Szybka zasada
Wahadło matematyczne: T = 2π√(L/g). Niezależne od m i A (izochornizm). Stąd: g = 4π2L/T2 — pomiar g przez mierzenie T. Dokładność: δg = δL/L + 2δT/T.
Figura 1 · Przepływ myślenia
Mapa zasady zachowania energii
Układ bez tarcia
ZZE: Em1 = Em2
Spadek swobodny
Sprężyna (MHO)
Wahadło matematyczne
Z tarciem: ΔEm < 0
Sprawność η
Weryfikacja
Swobodny spadek (Ep → Ek):
Ślizgawka z tarciem:
Wahadło matematyczne:
Sprężyna (MHO):
Amplituda A:
Sprawność:
Ogólnie sprawność to stosunek energii (lub mocy) użytecznej do dostarczonej:
Gdy porównujemy energię mechaniczną w dwóch jasno określonych stanach (przed/po), można użyć skrótu:
Em1 = Em2
ZZE (bez tarcia)
Em2 = Em1 − ·Δs
z tarciem
v = √(2gh)
spadek swobodny
T = 2π√(L/g)
wahadło
T = 2π√(m/k)
sprężyna
g = 4π2L/T2
z wahadła
Solver · Procedura rozwiązania
Solver zasady zachowania energii — krok po kroku
Dwa stany układu
Stan 1 (przed) i Stan 2 (po/szukany)
Poziom odniesienia
h = 0 → najwygodniejszy punkt
Tarcie?
Bez tarcia: ZZE. Z tarciem: ΔEm < 0
Zapisz Em1 i Em2
Em = ½mv2 + mgh + ½kx2
Em1 = Em2 (bez tarcia)
Lub Em1 − = Em2
Wahadło / MHO
T = 2π√(L/g) lub T = 2π√(m/k)
Rozwiąż równanie
Wyznacz v, h lub x ze wzoru
Sprawność η
η = E/E
Sens fizyczny
Em2 ≤ Em1? Ek ≥ 0? v realne?
Cel: wyznaczyć g przez pomiar okresu T wahadła długości L.
Hipoteza: T = 2π√(L/g), więc g = 4π2L/T2. Wykres T2(L) powinien być prostą przez 0, nachylenie = 4π2/g.
| Zmienna | Typ | Opis |
|---|---|---|
| L — długość wahadła | niezależna | od punktu zawieszenia do środka kulki |
| T — okres wahadła | zależna | zmierzony stoperem lub czujnikiem |
| masa kulki, amplituda | kontrolowane | małe amplitudy (kąt wychylenia < 10°) |
Zmierz L dla 6 różnych długości (0,2–1,0 m)
Puść wahadło z małym kątem α ≈ 5°
Wykreśl T2(L) — sprawdź czy prosta przez 0
Oblicz g z nachylenia
Porównaj z tablicową g = 9,81 m/s2
Wzór na g:
Szybka zasada
Źródła niepewności: Pomiar L (końcówka sznurka vs środek kulki, δL ≈ 2 mm), reakcja stoperem (δt ≈ 0,2 s dla 20 wahnięć → δT ≈ 0,01 s), amortyzacja amplitudy.
Najważniejsza idea
Niepewność względna (PR): δg = δL/L + 2·δT/T. Błąd pomiaru T jest podwojony (T2)! Liczymy 20 wahnięć, by zmniejszyć δT do 1%. Typowo δg ≈ 2–3%.
Wniosek: g = (9,78 ± 0,20) m/s2 — zgodne z tablicową w granicach niepewności. Izochornizm wahadła potwierdzony: T nie zależy od masy kulki ani małej amplitudy.
Zadanie (styl CKE): Kulka m = 0,3 kg ześlizguje się bez tarcia z wysokości h = 2,0 m po gładkiej ślizgawce. Jaka jest jej prędkość u dołu? Następnie wchodzi w sprężynę k = 600 N/m i ją ściska. Jakie jest maksymalne ugięcie?
1. Prędkość u dołu (Ep → Ek):
2. Maks. ugięcie sprężyny (Ek → Esp):
Tu to maksymalne ugięcie sprężyny mierzone od położenia nieodkształconego (równowagi) — nie mylić z całkowitą drogą kulki.
Zapamiętaj
Trzy stany: (1) góra ślizgawki: v=0, h=2m → (2) dół: v=6,32 m/s, h=0 → (3) maks. ugięcie: v=0, x=0,141 m. ZZE zastosowane dwukrotnie.
Huśtawka (L = 2,5 m) zostaje odchylona o h = 0,5 m (pionowa różnica wysokości).
ZZE stosuje się zawsze
Tylko gdy brak sił niezachowawczych (tarcia) lub gdy jawnie uwzględniamy stratę . Z tarciem: Em2 = Em1 − ·Δs.
T wahadła zależy od masy
Nie! T = 2π√(L/g) — niezależne od masy. Cięższe wahadło ma tę samą T przy tym samym L.
T wahadła zależy od amplitudy
Tylko przy małych kątach (α < 15°) T ≈ const. Dla dużych kątów T rośnie z A (nie omawiamy).
v = √(2gh) tylko dla pionowego spadku
v = √(2gh) zawsze gdy ZZE bez tarcia — niezależnie od kształtu toru! Ślizgawka, rura, rollercoaster.
Energia stracona = 0 gdy ZZE
ZZE (dla układu mechanicznego): Em = const. Ale to nie znaczy, że energia w ogóle się nie zmienia — Ek i Ep zamieniają się, suma jest stała.
T sprężyny nie zależy od k
Nie! T = 2π√(m/k) — rośnie z m, maleje z k (twarda sprężyna = szybsze drgania).
To zapamiętaj przed zadaniami CKE
Em1 = Em2
ZZE (bez tarcia)
Em2 = Em1 −
z tarciem
v = √(2gh)
z ZZE
T = 2π√(L/g)
wahadło
T = 2π√(m/k)
sprężyna
g = 4π2L/T2
z wahadła
Zapamiętaj
ZZE: wybierz 2 stany, zapisz Em w każdym, przyrównaj. Jeden wzór zamiast 4 kroków kinematyki.
Zasada zachowania energii mechanicznej
bez sił niezachowawczych: Em = Ek+Ep = const; Ek↔Ep przy stałej sumie
Siła niezachowawcza
tarcie, opór powietrza; praca zależy od drogi (nie tylko punktów końcowych); powoduje ΔEm < 0
Wahadło matematyczne
punkt materialny na nieważkiej linie; T = 2π√(L/g); izochornizm dla α < 15°
Izochornizm
stały okres niezależny od amplitudy; cecha wahadła i liniowego oscylatora sprężynowego
Oscylator harmoniczny
masa na sprężynie; T = 2π√(m/k); = Aω; Ek+Esp = ½kA2 = const
Sprawność mechaniczna
ogólnie η = / ≤ 1; przy porównaniu dwóch stanów energii mechanicznej skrótowo η = / = 1 − ·Δs/
ZZE to najszybsze narzędzie mechaniki — sprawdź, czy potrafisz je stosować zamiast kinematyki.
Zbiór zadań z fizyki
krok po krokuZadania maturalne z rozwiązaniami krok po kroku — przećwicz fizykę.
Przejdź do zadańWzory w tablicach
Powiązane wzory maturalne
Powtórka do matury
Ten temat na maturze
Podstawa programowa MEN
MEN 2023 / zakres zgodnyFizyka ZR, dział III pkt 3 — Energia. Zakres: zasada zachowania energii mechanicznej, wahadło, sprężyna, sprawność.
Format CKE
matura PP+PR / ZZE i oscylacjeTypowe zadania: ślizgawka bez/z tarciem, wahadło i pomiar g, sprężyna i , sprawność. Punktacja: 2–4 pkt.
Źródła: MEN — podstawa programowa 2023; CKE — informator maturalny PR 2023 i arkusze 2023–2025; ZPE — moduł ZZE.
W tej lekcji
ZJAWISKO I MODEL
DOŚWIADCZENIE